شبهات رایج در افواه آیا ضرر مقاصد و عملکرد موسوی و سایر رهبران فتنه‌ی ‌سبز برای کشور، بیشتر از عملکردهای عبدالمالک ریگی نیست؟

 نسخه قابل چاپ

پاسخ: بی‌تردید مقاصد و عملکرد کسانی که مترصد براندازی اصل نظام و به یغما دادن استقلال و همه‌ی سرمایه‌ها و شئون کشور و ملت بوده و هستند و برای تحقق مقصود خود [مستقلاً و یا با حمایت مستقیم یا غیر مستقیم قدرت‌های خارجی]، سازماندهی‌های بسیار گسترده نموده و حاضرند با به مخاطره انداختن همه‌ی حیثیت داخلی و خارجی نظام به مقصود خود نایل آیند، بسیار خطرناک‌تر و خسران‌ بارتر از مقاصد و عملکرد یک نفر تروریست است که وجهه‌ی معلومی دارد و می‌خواهد با ایجاد چند انفجار و یا انجام چند ترور، به نظام و امنیت مردم ضربه‌ای وارد نماید. هر چند که او نیز عنصر دد منش و جانی صفتی است و از حمایت‌های بی‌دریغ دستگاه‌های جاسوسی و سیاسی آمریکا، انلگیس و اسرائیل می‌باشد.

دال بر خطرناک‌تر و مضر بودن سران فتنه همین بس که: «ریگی» در کوه‌ها و دره‌های خارج از کشور زندگی می‌کرد و همه‌ی مردم چهره‌ی پلید و جنایتکار او را می‌شناختند و از او متنفر بودند، اما سران فتنه در داخل کشور، در پست‌های سیاسی و اجتماعی، قوت گرفته از خون شهدا و بیت‌المال، چهره‌ی منفور خود را پشت نقاب: شخصیت سیاسی، مذهبی، نخبه، اصلاح‌گر، انقلابی، خط امامی و ... پنهان کرده بودند و قصد داشتند با فریب اذهان عمومی و کسب محبوبیت، مشروعیت و مقبولیت، نظام را از دورن منهدم نمایند!

البته اگر منظور مستتر در سؤال این است که پس چرا موسوی، خاتمی، خؤئینی‌ها، حسن خمینی ... و دیگر عناصر فتنه‌ی سبز که شناخته شده‌اند دستگیر نمی‌شوند؟! پاسخ در یک جمله: «ضرورت بیداری و آگاهی اذهان عمومی است».

اگر به خاطر داشته باشید، کمتر از یک سال قبل، حدود 11 میلیون از مردم، به موسوی برای احراز پست ریاست جمهوری اسلامی ایران رأی داده بودند! بدیهی است که این تعداد کثیر نه تنها ضد دین یا ضد انقلاب و نظام نبوده و نیستند، بلکه او را یکی از چهار نامزد قانونی و کاندیدای اصلح خود می‌دانستند و به هیچ وجه اطلاعی از مقاصد و برنامه‌های او و هم دستان و هم پیمانانش نداشتند.

بدیهی است که اگر او و ده تا پانزده نفر  دیگر از سران فتنه در همان ابتدا بازداشت می‌شدند، نه تنها هیچ روشنگری و هدایتی صورت نمی‌پذیرفت، بلکه با حمایت جدی سازمان‌های جاسوسی و بوق‌های تبلیغاتی غرب و نیز سر و صداها و مظلوم‌نمایی‌های رسانه‌های زنجیره‌ای و وابسته در داخل، از آنان قهرمان ساخته می‌شد و این عده‌ی کثیر از مردم نیز در دام فتنه‌های آنان غرق می‌شدند و نظام با چالشی جدی مواجه می‌شد.

اما بصیرت مقام معظم ولی فقیه و صبر انقلابی مردم هوشیار و وفادار، سبب گردید تا زمان همه چیز را روشن نماید. اوباما و نتانیاهو مستقیماً حمایت خود را اعلام کنند، انگلیس، آلمان و فرانسه موضع‌گیری کنند، توطئه‌ی کودتای رنگین در ایران افشا و علنی گردد، منافقین، بهایی‌ها و شرورهایی که مدیریت آشوب را داشتند دستگیر و به ارتباطات، دستورالعمل‌ها و حتی قرارداد‌های مزدوری اقرار کنند، برنامه‌ریزی چند ساله‌ی خائنین شناخته و جرایم آنها مستند گردد ... و مهم‌تر از همه، آنان که گمان می‌کردند این مفسدین به دنبال ایجاد اصلاحات در کشور هستند، هوشیار و بیدار شوند، با مقاصد و چهره‌ی واقعی آنان آشنا گردند و انزجار خود را نشان دهند.

البته برای دستگیری، محاکمه و مجازات نیز دیر نشده است. اگر چه سران فتنه و اذناب فتنه‌گر خساراتی به نظام و امنیت سیاسی، اقتصادی، جانی و مالی کشور و مردم وارد نمودند، اما دستآوردها بسیار بیش از این بوده و خواهد بود.